17.12.2012

Τηλέμαχος Μαράτος & Pedro Olalla

Ο Τηλέμαχος Μαράτος, μυθιστοριογράφος και αρθρογράφος της εφημερίδας Εστία, ανέπτυξε το θέμα «Ο Δάντης και η Αρχαία Ελλάδα», επισημαίνοντας στην εισαγωγή της ομιλίας του ότι «όπως στην Αγγλία ένα μεγάλο μέρος καθημερινών εκφράσεων προέρχονται από τα έργα του Σαίξπηρ, έτσι και στην Ιταλία -και εν μέρει σε άλλες χώρες- τσιτάτα από τη Θεία Κωμωδία έχουν μείνει ως παροιμίες σε καθημερινή χρήση, χωρίς απαραιτήτως εκείνοι που τα λένε να γνωρίζουν την πηγή. Έτσι και στην Κεφαλονιά. Ηχούν πάντα στα αυτιά μου ρήσεις της προ-Νόννας μου Μαρίας-Κάτε Δομενεγίνη Κατσαΐτη Μαράτου (1835-1931) που είχαν μείνει, αν και δεν την πρόλαβα. Οι εκφράσεις αυτές ήταν στα ιταλικά, δεύτερη γλώσσα στην οικογένεια, και κάποτε πρώτη - στο πρώτο μισό του 19ου αι. Με ευχάριστη έκπληξη «άκουσα», όταν άρχισα να διαβάζω Δάντη, την προ-Νόννα μου να μιλάει, και από τότε -επί δεκαετίες- διαβάζω Δάντη με αγάπη. Οι αναφορές στα ελληνικά θέματα φιλοσοφίας, θρησκείας και λογοτεχνίας στη Θεία Κωμωδία είναι πάνω από εκατόν σαράντα. Αυτό σημαίνει κάτι για τη σύντηξη των δύο λαών στην πολιτιστική τους ιστορία».

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Pedro Olalla, συγγραφέας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ανέπτυξε το θέμα «Αρκαδία: Φορέας Ελληνισμού, συνιστώσα πολιτισμού». Ανάμεσα σε άλλες σημαντικές επισημάνσεις, ο ομιλητής υπογράμμισε ότι «αν ο δυτικός πολιτισμός έχει δεχθεί τις συμβολές της δημοκρατίας, της φιλοσοφίας και της τραγωδίας ταυτίζοντάς τες με το όνομα Αθήνα, τα εξίσου ουσιαστικά στοιχεία του ελληνικού κληροδοτήματος, όπως η ιδέα της ευδαιμονίας και οι έννοιες της φυσικής δικαιοσύνης και της αρμονίας μεταξύ ανθρώπου και φύσης, έχουν περάσει στον παγκόσμιο πολιτισμό άρρηκτα συνδεδεμένα με το όνομα και την ποιητική εικόνα της Αρκαδίας. Από την Αρχαιότητα έως τις μέρες μας, το ίχνος της Αρκαδίας δεν απουσίασε ποτέ από το εικονολόγιο της Δύσης, εξού και δικαίως μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι το αρκαδικό στοιχείο δεν υπήρξε μόνο φορέας ελληνισμού, αλλά και σημαντική συνιστώσα του πολιτισμού μας».