11.12.2014

Georges Didi-Huberman - Βγαίνοντας από τον Χρόνο

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Πρόγραμμα Megaron Plus

« Η ταινία σου με διαπερνά σαν ένα ποίημα (ή ένα ποίημα ποιημάτων) επειδή, εν τέλει, επιστρέφει σε κάτι και εσωτερικεύει αυτή την επιστροφή, δίνοντάς της ταυτόχρονα μορφή, δηλαδή μια εξωτερικότητα, μια προσβάσιμη ορατότητα, που ο καθένας μας μπορεί να μοιραστεί και να αισθανθεί σαν έναν ορίζοντα, μια χειρονομία που στρέφεται προς κάτι».

Υπό μορφή επιστολής, ο Georges Didi-Huberman απευθύνεται στην κινηματογραφίστρια Μαρία Κουρκούτα και αναφέρεται στην ταινία της «Επιστροφή στην οδό Αιόλου», η οποία έχει μονταριστεί από ήδη υπάρχον υλικό (found footage) και αποτελεί μια μορφή «κινηματογραφικής ποίησης». Μέσα από την προσεκτική εξέταση του υλικού και των τεχνικών που αξιοποιήθηκαν στην ταινία, ο γάλλος φιλόσοφος ανιχνεύει τις ποιητικές και ιστορικές αναφορές της Κουρκούτα και διερευνά τις φιλοσοφικές προεκτάσεις του έργου της. Κατά τη διάρκεια της διάλεξής του, ο Didi-Huberman επαναλαμβάνει ρητά τις πνευματικές διαδρομές που η «Επιστροφή στην οδό Αιόλου» μονάχα υπονοεί, ενώ, παραλλήλως, φροντίζει διαρκώς να επανέρχεται στη σχέση μεταξύ κινηματογράφου και ποίησης. Αντλώντας αναφορές από τον Σαχτούρη και τον Χειμωνά μέχρι τον Χαίλντερλιν και τον Παζολίνι, ο Didi-Huberman σκιαγραφεί λεπτομερώς τόσο τους στοχασμούς της Κουρκούτα στην «Επιστροφή στην οδό Αιόλου» όσο και την ιστορική πορεία της θεματικής της εντός της δυτικής σκέψης.