10.10.2012

Louis Benech

Βλέποντας και κάνοντας

« Για να προσεγγίσουμε τέτοιους (ιστορικούς) κήπους, οφείλουμε να διαφυλάξουμε στη μνήμη μας την αναγκαιότητα της αναφοράς στο παλαιό ή τουλάχιστον να εμμείνουμε στη δυνατότητα να φανταστούμε αυτή την αναφορά... ».

« Οι απόπειρες του αρχιτέκτονα τοπίου πρέπει να οδηγούν προς τη λεπτότερη και την ελαφρύτερη παρέμβαση... ».

« Θα έπρεπε να προσπαθούμε να προσεγγίζουμε τους κήπους με σοφία, σχεδόν με γλυκύτητα, χωρίς βούληση να βάλουμε την υπογραφή μας ».

Με συγκεκριμένα παραδείγματα από τη δουλειά του σε ιστορικούς κήπους (Tuileries, Αχίλλειο κ.α.), ο Louis Benech διερεύνησε μια συγκεκριμένη μέθοδο εργασίας, τη δική του, που διαπνέεται από απροκατάληπτο εμπειρισμό, ταπεινότητα και σεβασμό προς αυτό που ήδη υπάρχει, που δεν αποπροσανατολίζεται εύκολα από το ευκαιριακό και το τρέχον. Διακρίνοντας μεταξύ επαναφοράς, αποκατάστασης, υβριδισμού και καθαρής δημιουργικής εργασίας, ο Louis Benech κάλεσε το ακροατήριο να εμβαθύνει στο θέμα της ανακαίνισης ενός δημόσιου ιστορικού κήπου (ο λόγος περί του Εθνικού Κήπου στην Αθήνα), συγκεράζοντας ρεαλιστική αντίληψη των πραγματικών αναγκών του σημερινού χρήστη και λελογισμένη ευαισθησία προς ό,τι μας έχει παραδώσει η Ιστορία.

περισσότερες πληροφορίες →